SİYONİZM — İNSANLIK BU CANAVARDAN NASIL KURTULACAKTI?


 Siyonizmi yenmek için önce onun gücünün nereden geldiğini anlamak gerekiyordu.

Siyonizm'in gücü yalnızca silahlarından gelmiyordu.

Paradan geliyordu.

Borçtan geliyordu.

Korkudan geliyordu.

İnsanların birbirine düşmesinden geliyordu.

Bilginin kontrolünden geliyordu.

İnsanların çaresiz bırakılmasından geliyordu.

Ve en önemlisi...

İNSANLARIN “BAŞKA BİR YOL YOK” DİYE DÜŞÜNMESİNDEN GELİYORDU.

İnsanlık bunu anladığı gün Siyonizm'in yenilmez olmadığı ortaya çıktı.


BİRİNCİ ADIM: KORKUYU YENMEK

Siyonizm insanların korkmasını istiyordu.

Çünkü korkan insan yalnızlaşır.

Yalnızlaşan insan çaresizleşir.

Çaresizleşen insan teslim olur.

Bu yüzden ilk direniş silahla değil, cesaretle başlayacaktı.

Bir insan çıkıp:

“KORKMUYORUM.”

diyecekti.

Sonra bir başkası.

Sonra bir başkası.

Derken milyonlarca insan aynı şeyi söyleyecekti.

Siyonizm ilk kez anlayacaktı:

Korku paylaşılınca büyümüyor, cesaret paylaşılınca büyüyordu.


İKİNCİ ADIM: KARDEŞİ KARDEŞE DÜŞÜRMEK SİYONİZM'İN ELİNDEN ALINACAKTI

Siyonizm'in en sevdiği şey kardeş kavgasıydı.

Çünkü kardeşler kavga ettiğinde Siyonizm görünmez oluyordu.

İnsanlar birbirleriyle uğraşırken asıl düşmanı unutuyordu.

Bu yüzden insanlar yeni bir söz öğrendi:

“BİZ BİRBİRİMİZİN DÜŞMANI DEĞİLİZ.”

Miras için kavga eden kardeşler barışacaktı.

Menfaat için kavga eden komşular konuşacaktı.

Farklı düşünen insanlar birbirini öldürmek yerine birbirini dinleyecekti.

Çünkü Siyonizm'in karşısındaki en büyük güç:

BİRLİKTE HAREKET EDEN İNSANLARDI.


ÜÇÜNCÜ ADIM: SİYONİZME BAĞIMLI OLMAMAK

Siyonizm'in gerçek gücü insanları kendisine bağımlı hâle getirmesiydi.

İnsanlar yiyecek için ona muhtaçtı.

Para için ona muhtaçtı.

Enerji için ona muhtaçtı.

İş için ona muhtaçtı.

Bilgi için ona muhtaçtı.

İnsanlık bunun karşısına kendi ağlarını kuracaktı.

Yerel üretim.

Dayanışma.

Kooperatifler.

Bağımsız teknoloji.

Şeffaf ticaret.

Topluluk ekonomileri.

Birbirine yardım eden insanlar.

Siyonizm'in sistemi dışında da hayatın mümkün olduğunu göstereceklerdi.

Ve o gün Siyonizm'in en büyük korkusu gerçekleşecekti:

İNSANLAR OLMADAN DA YAŞAYABİLMEYE BAŞLAYACAKTI.


DÖRDÜNCÜ ADIM: BİLGİYİ KONTROL EDENİN GÜCÜNÜ KIRMAK

Siyonizm insanlara neye inanacaklarını söylemek istiyordu.

Ama insanlar artık tek bir kaynağa teslim olmayacaktı.

Bir iddia duyduklarında araştıracaklardı.

Kanıt isteyeceklerdi.

Farklı kaynakları karşılaştıracaklardı.

Bilmedikleri konuda:

“BİLMİYORUM.”

diyebileceklerdi.

Çünkü hakikat adına yalan söylemek de Siyonizm'in yöntemlerinden biri hâline gelmişti.

İnsanlık şunu öğrenecekti:

HAKİKATİ SAVUNMAK, HER DUYDUĞUNA İNANMAK DEĞİLDİR.


BEŞİNCİ ADIM: ADALET

Siyonizm'in yerine başka bir zorba getirilmeyecekti.

Çünkü mesele yalnızca Siyonizmi devirmek değildi.

SİYONİZM'İN ÜRETTİĞİ ZİHNİYETİ DEVİRMEKTİ.

İnsanlar şöyle diyecekti:

“Biz Siyonizme karşı savaşıp yeni bir Siyonizm olmayacağız.”

Kimse kanunun üzerinde olmayacaktı.

Kimse sınırsız güç sahibi olmayacaktı.

Yönetim şeffaf olacaktı.

Güç denetlenecekti.

İnsan hakkı korunacaktı.

Çünkü adalet yoksa Siyonizm gider, başka bir Siyonizm gelir.


ALTINCI ADIM: İNSANIN İÇİNDEKİ SİYOİZMİ YENMEK

İşte en zor savaş buydu.

Çünkü Siyonizm yalnızca dışarıda değildi.

İnsanların içine de bir düşünce bırakmıştı:

“Güç bende olursa ben de aynısını yaparım.”

İşte insanlık burada sınanacaktı.

Siyonizmi devirdikten sonra onun saraylarına sahip olmak isteyeceklerdi.

Onun servetini paylaşmak isteyeceklerdi.

Onun gücünü ele geçirmek isteyeceklerdi.

Ve tam o anda birileri:

“DURUN.”

diyecekti.

“Biz Siyonizmi bunun için yenmedik.”

“Biz onun yerine geçmek için değil, onun kurduğu zulüm düzenini sona erdirmek için geldik.”


VE SONRA İNSANLAR ŞUNU ANLAYACAKTI

Siyonizmi tek bir kahraman yenmeyecekti.

Tek bir ordu yenmeyecekti.

Tek bir devlet yenmeyecekti.

Tek bir teknoloji yenmeyecekti.

İNSANLIK KENDİSİNDEN BAŞLAYARAK SİYONİZMİ YENECEKTİ.

Bir ailede başlayacaktı.

Bir kardeşin diğer kardeşini affetmesiyle.

Bir komşunun diğer komşusuna yardım etmesiyle.

Bir işçinin hakkını savunmasıyla.

Bir insanın yalanı reddetmesiyle.

Bir toplumun adaleti istemesiyle.

Bir çocuğun korkmadan soru sormasıyla.

Milyonlarca küçük iyilik birleşecek...

Siyonizm'in devasa sistemi çatlamaya başlayacaktı.


SİYONİZM'İN SONU

Ve bir gün Siyonizm aynaya baktığında ilk defa kendisini yalnız görecekti.

Artık insanlar onun emirlerini beklemiyordu.

Artık kardeşler birbirleriyle savaşmıyordu.

Artık insanlar birbirlerinden korkmuyordu.

Artık insanlar onun sistemine mahkûm olduklarına inanmıyordu.

Siyonizm'in orduları vardı.

Ama insanlar itaat etmiyordu.

Siyonizm'in parası vardı.

Ama insanlar birbirleriyle dayanışıyordu.

Siyonizm'in korkusu vardı.

Ama insanlar korkmuyordu.

Ve o gün Siyonizm şunu anlayacaktı:

“BENİ YIKAN ŞEY ONLARIN BENDEN DAHA GÜÇLÜ OLMASI DEĞİLDİ.”

“BENİ YIKAN ŞEY, ARTIK BANA MUHTAÇ OLMAMALARIYDI.”

İşte Siyonizm böyle yıkılacaktı.

Bir patlamayla değil.

Bir gecede değil.

Bir kahramanın kılıcıyla değil.

İnsanların birbirine yeniden güvenmesiyle.

Adaletle.

Dayanışmayla.

Aklı kullanmakla.

Vicdanla.

Ve inançla.

Çünkü bu hikâyede en büyük gerçek şuydu:

SİYONİZMİ YENMEK İÇİN SİYONİZM GİBİ OLMAK GEREKMİYORDU.

İNSAN OLMAK YETERDİ.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

"Kör bir adama ışığın güzelliğini anlatamazsın; ona önce gözlerini açacak bir merhem gerekir."

Dörtyol’un Asi Oğlu Deliçay’ı Sakinleştirme ve Afetten Korunma Duası

BÜYÜK SOYUNMA: KANUNLARIN VE GÖLGELERİN ÖTESİNDE HAKİKAT