Kan bağın olan herkes seni sevmez..

 

Büyürken aileyi hep sevgi, destek ve anlayışla eş anlamlı sanırız.
Ama hayat zamanla bize başka bir gerçeği de öğretir: Kanını paylaşan herkes kalbini de paylaşmaz.
Bu gerçek can yakabilir… ama aynı zamanda büyük bir ders de barındırır.
Çünkü çoğu zaman bunun altında fark etmeden taşıdığın bir çekirdek inanç vardır.
Gerçek aile her zaman seninle doğanlar değil; sana saygı duyan, seni koruyan, değer veren ve senin iyi olmandan mutlu olanlardır.
Sınır koymanın da bir öz sevgi biçimi olduğunu öğrenirsin.
Seni inciten birinden uzaklaşmanın bu kişi ailenden biri olsa bile seni kötü yapmadığını… sadece huzurunu korumayı seçen biri yaptığını anlarsın.
Hayat bazen sana kanını taşımayan ama sana sadakat, sevgi ve gerçek destek sunan insanlar da getirir.
Ve çoğu zaman, kalbinin seçtiği o insanlar gerçek ailen haline gelir.
Bu da aslında eski çekirdek inançlarının dönüşmeye başladığının bir işaretidir.
Sana saygıyla yaklaşanı, başarılarınla gurur duyanı ve zor zamanlarında yanında olanı değerli bil.
Çünkü günün sonunda gerçek aile kanla değil… sevgi, sadakat ve varlıkla ölçülür.